Η ΠΟΛΥΒΙΑ
Μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία

Στίχοι – μουσική: Αντώνης Παπαθεοδούλου

 

Όλες οι παντόφλες είναι χνουδωτές
Με σόλα μαλακή και λεία
Όχι όμως και η Πολυβία

Εκείνη θέλει να ‘ναι δυνατή
Με σόλα λαστιχένια και τρακτερωτή
Ψηλά βουνά ν’ ανεβοκατεβαίνει
Σε παραλίες τα καλοκαίρια να πηγαίνει

Είναι μ’ άλλα λόγια μια παντόφλα θαυμαστή
Που έχει όμως μια μικρή φοβία
Είναι μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία

Βλέπει εφιάλτες φριχτούς
Που μπαμπάς, μαμά και θείες
Με παντόφλα τιμωρούν
Όλες των μικρών τις αταξίες

Όλες οι παντόφλες χουζουρεύουν το πρωί
Και δεν σηκώνονται πριν απ’ τις μία
Όχι όμως και η Πολυβία

Εκείνη από νωρίς νωρίς θα ξεπορτίσει
Σε ψώνια και δουλειές θα βοηθήσει
Φίλους παλιούς, νέους θα συναντήσει
Κι αργά πολύ στο σπίτι θα γυρίσει

Είναι μ’ άλλα λόγια μια παντόφλα θαυμαστή
Που έχει όμως μια μικρή φοβία
Είναι μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία

Βλέπει εφιάλτες φριχτούς
Που μπαμπάς, μαμά και θείες
Με παντόφλα τιμωρούν
Όλες των μικρών τις αταξίες

Όλες οι παντόφλες μπροστά στο γυαλί
Σειρές βλέπουν όλη μέρα με μανία
Όχι όμως και η Πολυβία

Εκείνη ταξιδεύει με βαλίτσες και σακίδια
Με χάρτες, οδηγούς και εγχειρίδια
Ξεποδαριάζεται σε ξένες πολιτείες
Σε πάρκα σε μουσεία και πλατείες

Είναι μ’ άλλα λόγια μια παντόφλα θαυμαστή
Που έχει όμως μια μικρή φοβία
Είναι μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία

Βλέπει εφιάλτες φριχτούς
Που μπαμπάς, μαμά και θείες
Με παντόφλα τιμωρούν
Όλες των μικρών τις αταξίες

γεμάτη περιπέτεια λέει είναι η ζωή
γεμάτη από γέλια, χρώματα κι αστεία
μα ο πόλεμος, λέει, δεν είναι περιπέτεια
και τα στρατιωτάκια της φέρνουν αηδία
γιατί όπως είπαμε η Πολυβία
είναι μια παντόφλα που απεχθάνεται τη ΒΙΑ.