Στην ενότητα «Πένες και χρώματα» πρωταγωνιστές είναι αγαπημένοι μας συγγραφείς και εικονογράφοι, οι οποίοι όταν τα φώτα των προβολέων πέσουν πάνω τους, απαντούν στις ερωτήσεις μας και μας ξεναγούν στον χώρο όπου δουλεύουν και στις δημιουργικές διαδικασίες της εργασίας τους.

Αυτό το μήνα, ο συγγραφέας Βαγγέλης Ηλιόπουλος μάς συστήνει τους ήρωές του και μάς ψιθυρίζει τα μυστικά της συγγραφής.

 
Βιογραφικό


Πώς αρχίσατε να γράφετε βιβλία για παιδιά;

Στην αρχή έπλαθα τις ιστορίες μου και τις έλεγα στους μικρούς μαθητές μου. Αργότερα, όταν υπηρετούσα τη θητεία μου στο Ναυτικό και ήμουν ατέλειωτες ώρες μπροστά σε έναν υπολογιστή, αποφάσισα να τις γράψω. Πρώτη ιστορία μου "Η περιπέτεια της ζαρωμένης κάλτσας". Φαντάζεστε να την έβρισκε ο διοικητής ανάμεσα στις διαταγές;   

 

Ποια είναι τα εργαλεία της δημιουργίας σας;

Γράφω σε υπολογιστή, σε φορητό υπολογιστή, σε τετραδιάκι με μολύβι, σε μαγνητοφωνάκι,  ακόμη και με μηνύματα που στέλνω μόνος μου στον εαυτό μου με το κινητό. Αλλά τα εργαλεία τα πραγματικά είναι η φαντασία, η περιπέτεια, η συναισθησία, η δημιουργικότητα κι ότι άλλο φέρνει μαζί της η Έμπνευση.

 

Από πού έρχονται οι ιστορίες σας;

Από το Παραμυθοχώρι, εκεί κατοικεί η Έμπνευση η οποία βρίσκει απίθανες αφορμές και έρχεται όποτε θέλει. Επίσης ως γνωστόν η Έμπνευση σου λέει ότι θέλει!  Δεν δέχεται παραγγελίες, δεν υπακούει σε κανόνες! 

 

Πού γράφετε;

Παντού! Στο γραφείο μου, στην παραλία, στο αεροπλάνο, στο ποδήλατο! Όπου κι αν γράφω το απολαμβάνω.

 

Ποια ήταν τα αγαπημένα σας παιδικά βιβλία όταν ήσασταν μικρός;

Τα παραμύθια του Άντερσεν και ειδικά το "Ασχημόπαπο", τα λάτρεψα. Το ίδιο και τα παραμύθια της Θείας Λένας, παρά το διδακτισμό τους. Με αυτά ξυπνούσα κάθε πρωί. Μετά ήρθε ο Βερν και ο "Γύρος του Κόσμου σε 80 ημέρες" και πολύ αργότερα ο Λουντέμης με το "Ένα παιδί μετράει τ' άστρα". Ήμουν τυχερό παιδί γιατί μεγάλωσα σε ένα σπίτι με βιβλία.

 

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;

Δεν είχα αγαπημένο μάθημα. Μου άρεσε η διαδικασία της μάθησης και αγαπούσα τα μαθήματα όταν αγαπούσα τον δάσκαλο ή τον καθηγητή που τα δίδασκε. Αυτή η μοναδικότητα στην σχέση δασκάλου-μαθητή άλλωστε με έκανε να γίνω δάσκαλος.

 

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιχνίδι όταν ήσασταν μικρός;

Να πλάθω ιστορίες και να τις δραματοποιώ με τους φίλους και τις φίλες μου. Σκηνοθετημένες από εμένα ήταν αληθινές υπερπαραγωγές!

 

Κάνατε αταξίες όταν ήσασταν μικρός;

Γενικά νομίζω πως ήμουν ένα ήσυχο παιδί. Οι αταξίες ήταν στο μυαλό μου και κανείς δεν τις έβλεπε. Γι αυτό και ίσως όλοι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μου δε φαντάζονταν τη συνέχεια!   

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας φαγητό και ποιο σιχαίνεστε;

Δεν τρώω τα κουκιά – Λατρεύω σε κάθε τόπο να δοκιμάζω τοπικά προϊόντα μαγειρεμένα με παραδοσιακό τρόπο. Κάθε φαγητό έχει άλλη αξία όταν το τρως στον τόπο του. Το πιο αγαπημένο μου: λαζάνια στη Μπολόνια!

 

Πώς ήταν η μέρα σας σήμερα;

Έχω αποθηκεύσει τις ερωτήσεις σας στον υπολογιστή μου και σας απαντώ μέσα από ένα αεροπλάνο – πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη να παρακολουθήσω πρόβα από το θεατρικό έργο μου Ο Τριγωνοψαρούλης επιστρέφει! Πώς να μην είναι υπέροχη η μέρα μου;

 

Τι θα γίνετε όταν μεγαλώσετε;

Οι συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας δε μεγαλώνουν ποτέ. Παραμένουν παιδιά και μπορώ να σας το αποδείξω με παραδείγματα. 

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα και γιατί;

Το κίτρινο γιατί είναι το χρώμα του Τριγωνοψαρούλη!

 

Τι είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να σας δώσει ποτέ κανείς;

Την αγάπη του! Το λέει και ο Τριγωνοψαρούλης:

Αγάπη δώσε και θα δεις
να σ’ αγαπούν πόσους θα βρεις!

 

Αν μπορούσατε να ήσασταν ένας ήρωας παιδικού βιβλίου ποιος θα ήταν αυτός;

Αναμφισβήτητα ο Πήτερ Παν! Δε μεγαλώνει ποτέ, μπορεί να πετάει, έχει φίλη νεράιδα.

 

Ποιο είναι το πιο μαγικό και περιπετειώδες μέρος που έχετε βρεθεί;

Τα σοκάκια του λιμανιού της Αλεξάνδρειας.  Χαμογελαστοί άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι με ελάχιστα αγαθά. Όχι μόνο δε νιώθεις να απειλείσαι αλλά θέλεις να μπεις στο γλέντι τους.

 

Τι είναι η μαγεία;

Η προσπάθεια να υπερβείς την πραγματικότητα και τους νόμους της.

Ανέφικτο, αλλά μαγικό!

 

Τι γίνεται μετά το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα»;

Ένα παραμύθι τελειώνει κι ένα άλλο ξεκινά! Έτσι περνάμε πάντα καλύτερα!

 

Ποιο είναι το τελευταίο όνειρο που θυμάστε;

Ότι δώδεκα μήνες είχαμε Καλοκαίρι!

 

Ζωγραφίστε μας κάτι