Στην ενότητα «Πένες και χρώματα» πρωταγωνιστές είναι αγαπημένοι μας συγγραφείς και εικονογράφοι, οι οποίοι όταν τα φώτα των προβολέων πέσουν πάνω τους, απαντούν στις ερωτήσεις μας και μας ξεναγούν στον χώρο όπου δουλεύουν και στις δημιουργικές διαδικασίες της εργασίας τους.

Αυτόν τον μήνα ο συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου μάς παρουσιάζει τα αγαπημένα του παιδικά βιβλία και μας μαθαίνει μια ιστορία για να τη διηγούμαστε στα άλλα παιδιά!

 
Βιογραφικό

Πώς αρχίσατε να γράφετε βιβλία για παιδιά;

Στην αρχή έφτιαχνα ιστορίες για να παίζω με τα playmobil μου, στο Δημοτικό έγραφα έργα για να παίζουμε με τους συμμαθητές μου θέατρο και Καραγκιόζη, και πολύ αργότερα, όταν σπούδαζα κινούμενο σχέδιο, έγραφα μικρά σενάρια για τους ήρωες των ταινιών μου. Όταν τελείωσαν όλα αυτά τα ωραία, εγώ ήθελα να συνεχίσω να γράφω αστείες και πολύχρωμες ιστορίες κι έτσι προέκυψαν τα βιβλία.

Ποια είναι τα εργαλεία της δημιουργίας σας;

Οι σκόρπιες ιδέες που σημειώνω σε μικρά χαρτιά, οι δουλειές των συγγραφέων και των εικονογράφων που θαυμάζω, οι στιγμές με τους φίλους και την οικογένειά μου που με εμπνέουν πολύ, η επαφή με τα παιδιά και τη δική τους ξεχωριστή επικαιρότητα κι ακόμη χαρτί, μολύβι, υπολογιστής... Ξέρετε τώρα.

Από πού έρχονται οι ιστορίες σας;

Δεν ξέρω και δεν μου λένε για να με κρατάνε σε αγωνία... Άλλες μπορεί να ξεκινήσουν από μια φράση ή μια λέξη εμπνευστική, όπως το «Κοκαλάκι της Νυχτερίδας», «Το Παρανομύθι» ή «Η Κοκκινοσκουπίτσα» κι άλλες από την πίστη μου πως τα παιδιά, αν το θελήσουν, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο όπως «Το πλανόδιο πάρκο» ή «Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο».

Πού γράφετε;

Στον καναπέ, στη δουλειά, στο κρεβάτι, στο λεωφορείο, στο τρένο, στις διακοπές, σε χαρτοπετσέτες καφενείων, σε περιθώρια βιβλίων, στον δρόμο περπατώντας (μην το δοκιμάσετε, είναι επικίνδυνο), οπουδήποτε αλλού δηλαδή εκτός από το γραφείο μου που είναι γεμάτο βιβλία και δεν έχει χώρο ούτε να ακουμπήσεις!

Ποια ήταν τα αγαπημένα σας βιβλία όταν ήσασταν μικρός;

Άπειρα βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων ήταν και είναι αγαπημένα μου, γι’ αυτό θα σας αναφέρω μόνο το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει, "Το Παραμύθι με τα χρώματα" του Αλέξη Κυριτσόπουλου.

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;

Η Φυσική. Και μάλιστα έλεγα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν συγγραφέας γιατί διαβάζοντας βιβλία και βιογραφικά συγγραφέων έβλεπα παντού «σπούδασε Νομικά», «σπούδασε Φιλολογία», «αποφοίτησε από τη Νομική» κ.λπ. Ενώ εγώ ήθελα να σπουδάσω Φυσική αλλά να γράφω κιόλας. Ώσπου ένα απόγευμα πήρα από ένα βιβλιοπωλείο τον "Δομήνικο" του Μάνου Κοντολέων και στο βιογραφικό του διάβασα: «Σπούδασε Φυσική». Δεν μπορώ να σας περιγράψω τη χαρά μου εκείνη την ημέρα. Τελικά δεν πέρασα στο Τμήμα Φυσικής αλλά στο Τμήμα Γεωλογίας αλλά ο Μάνος Κοντολέων χωρίς να το ξέρει, μου έδωσε τότε τρομερό κουράγιο να συνεχίσω να γράφω.

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιχνίδι όταν ήσασταν μικρός;

Ήταν τα playmobil και τα lego γιατί και με τα δύο έφτιαχνα ολόκληρους κόσμους - και ακόμη οι φιγούρες του Καραγκιόζη και οι κούκλες για κουκλοθέατρο - γιατί δίναμε με φίλους και φίλες αυτοσχέδιες παραστάσεις. Επίσης για πολλά χρόνια η μητέρα μου διατηρούσε εργαστήριο όπου έφτιαχνε χειροποίητες κούκλες και παιχνίδια. Περιττό να πω ότι αυτός ο χώρος με τα υλικά και τα εργαλεία της, ήταν για μένα ένας τεραστίων διαστάσεων παιχνιδότοπος.

Κάνατε αταξίες όταν ήσασταν μικρός;

Στην αρχή όχι αλλά οι γονείς μου ανησύχησαν και φρόντισαν να με μάθουν και να με παρακινούν συνεχώς να κάνω αταξίες. Τελικά τα κατάφερα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας φαγητό και ποιο σιχαίνεστε;

Το αγαπημένο μου φαγητό είναι πατάτες τηγανιτές με τυρί φέτα... Το ξέρω ότι δεν είναι καμιά φοβερά ψαγμένη συνταγή αλλά αυτό είναι το αγαπημένο μου, τι να κάνουμε. Δεν μου αρέσει καθόλου το λάχανο, αλλά μου αρέσουν όλα τα υπόλοιπα λαχανικά οπότε σιγά τα λάχανα.

Πώς ήταν η μέρα σας σήμερα;

Όπως κάθε μέρα: είχα πολλή δουλειά αλλά ξέκλεψα και λίγο χρόνο να σκεφτώ τι θα κάνω με την τρελοπαρέα το Σαββατοκύριακο, να πάω σούπερ μάρκετ, να διαβάσω ένα παραμύθι στον γιο μου τον Μιχάλη (διαβάσαμε λίγο από τον "Δράκο Καρύδα" του Ιngo Siegner που του αρέσει πολύ), να δω ειδήσεις στην τηλεόραση και να διαβάσω μερικές σελίδες από ένα ωραίο βιβλίο (τώρα διαβάζω την "Προφητεία Κόκκινου Κρασιού" της Λότης Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου)...

Τι θα γίνετε όταν μεγαλώσετε;

Μα έχω μεγαλώσει! Και έγινα πολλά και διάφορα. Όταν μεγαλώσω κι άλλο θέλω να γίνω κατασκευαστής παραδοσιακών μουσικών οργάνων, καπετάνιος πλοίου της Greenpeace, ορυκτολόγος, δάσκαλος καράτε, αγγειοπλάστης, σεφ, ξεναγός σε μεσαιωνικά κάστρα και κατασκευαστής μοντέλων πλοίων για ναυτικά μουσεία. Δεν αστειεύομαι. Αλήθεια λέω.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα και γιατί;

Τώρα τι να πω; Ότι είναι το μπλε της θάλασσας και του ουρανού; Το κόκκινο της αγάπης; Το πράσινο του βουνού και το πορτοκαλί της πορτοκαλάδας; Μπούρδες. Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το άσπρο γιατί μπορώ να το αφήσω έτσι ή να του βάλω ό,τι χρώμα θέλω!

Τι είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να σας δώσει ποτέ κανείς;

Το καλύτερο δώρο για μένα είναι οι καλοί φίλοι. Κάνω συλλογή από καλούς φίλους και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι η συλλογή μου έχει τα καλύτερα κομμάτια σε όλο τον πλανήτη, (ευτυχώς με έχουν κι αυτοί στη συλλογή τους)!

Αν μπορούσατε να ήσασταν ένας ήρωας παιδικού βιβλίου, ποιος θα ήταν αυτός;

Θα ήθελα να είμαι ο Οδυσσεβάχ της Ξένιας Καλογεροπούλου, ο Ηλίας Μακρής από το "Τετράδιο με τις Συμπτώσεις" της Μαρίας Αγγελίδου ή ο Ισπανός Μανολίτο ο Γυαλάκιας (Manolito Gafotas) της Elvira Lindo.

Ποιο είναι το πιο μαγικό και περιπετειώδες μέρος που έχετε βρεθεί;

Η Ισλανδία. Είναι ένα νησί φτιαγμένο από καυτή λάβα που την πάγωσε ο Ατλαντικός Ωκεανός. Είναι μια χώρα γεμάτη ηφαίστεια, λίμνες, παγετώνες και μαγικές ιστορίες για ξωτικά...

Τι είναι η μαγεία;

Μαγεία είναι ό,τι κρύβεται πίσω από αυτά που βλέπουμε... Όλα έχουν ένα κρυφό παραμύθι να μας διηγηθούν, αλλά πρέπει πρώτα να το πιστέψουμε και ύστερα να κάνουμε την απαραίτητη ησυχία για να το ακούσουμε.

Τι γίνεται μετά το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα»;

Μετά κλείνουμε το βιβλίο και το βλέπουμε στον ύπνο μας... Κι όταν ξυπνάμε, ζούμε λίγο καλύτερα. Δεν το καταλαβαίνουμε γιατί είναι πολύ λίγο αυτό το «λίγο καλύτερα». Όταν όμως έχεις διαβάσει πολλά παραμύθια, το νιώθεις και το καταλαβαίνεις.

Ποιο είναι το τελευταίο όνειρο που θυμάστε;

Α, βλέπω τα πιο μουρλά όνειρα. Ευτυχώς όμως τις προάλλες είδα όνειρο ότι κοιμόμουν και έτσι ξύπνησα ξεκούραστος.

Ζωγραφίστε μας κάτι!

Ορίστε... Σας ζωγράφισα ένα άλογο... Καλύτερα να απευθυνθείτε σ' έναν εικονογράφο όμως, οι Έλληνες εικονογράφοι είναι από τους καλύτερους στον κόσμο.

'Αλογο - Αντώνης Παπαθεοδούλου