Στην ενότητα «Πένες και χρώματα» πρωταγωνιστές είναι αγαπημένοι μας συγγραφείς και εικονογράφοι, οι οποίοι όταν τα φώτα των προβολέων πέσουν πάνω τους, απαντούν στις ερωτήσεις μας και μας ξεναγούν στον χώρο όπου δουλεύουν και στις δημιουργικές διαδικασίες της εργασίας τους.

Αυτό το μήνα ο Μικρός Αναγνώστης έχει τη μεγάλη χαρά να σας παρουσιάζει μια αγαπημένη συγγραφέα, της οποίας τα βιβλία  θα συναντήσετε σχεδόν σε κάθε -παιδική και μη- ελληνική βιβλιοθήκη: την Άλκη Ζέη!

 
Βιογραφικό

 

Ποια είναι τα εργαλεία της δημιουργίας σας;

Από το 2002 γράφω σε υπολογιστή. Μέχρι τότε έγραφα σε γραφομηχανή, όχι πολύ καλά αλλά έκανα διορθώσεις με μπλάνκο. Όταν μια φορά χρειάστηκε να γράψω ένα κείμενο πολύ γρήγορα, ζήτησα από τον γιο μου να του το υπαγορεύσω και εκείνος χρησιμοποίησε υπολογιστή. Είδα να γίνεται μια δουλειά που εμένα θα μου έπαιρνε δέκα μέρες σε δυο μόνο και πόσο εύκολα διορθώνεται ένα κείμενο. Έτσι, πήρα την απόφαση να αρχίσω να γράφω σε υπολογιστή. Στην αρχή με μεγάλο φόβο, γιατί δεν έχω καμία ευκολία στα τεχνικά, αλλά τελικά έμαθα.

 

Από πού πηγάζουν οι ιστορίες σας;

Οι ιστορίες μου προέρχονται από τις αναμνήσεις που έχω από τα παιδικά μου χρόνια και γενικότερα από τη ζωή.

 

Πού γράφετε;

Γράφω όπου να ‘ναι. Επειδή άλλαξα πολλές πόλεις και είχα πάντα μικρά σπίτια,  είχα και τα παιδιά μου, οπότε έπρεπε να μαγειρεύω ταυτόχρονα. Γι’ αυτό έγραφα συνήθως στην κουζίνα, είτε στη Μόσχα μέναμε είτε στο Παρίσι. Όταν ήρθα στην Ελλάδα είχα μεγαλύτερη άνεση… Αλλά πάλι δεν μπορώ να πω ότι αν δεν έχω το γραφείο μου δεν μπορώ να γράψω. Μπορώ να πάρω τον υπολογιστή μου σε ένα τραπεζάκι και να γράψω παντού. Νομίζω ότι και στη μέση της πλατείας Συντάγματος να με βάλεις, μπορώ να γράψω.

 

Ποια ήταν τα αγαπημένα σας παιδικά βιβλία όταν ήσασταν μικρή;

Διάβαζα πολύ τα έργα της Πηνελόπης Δέλτα: τον «Τρελαντώνη», «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου», αλλά και το «Για την πατρίδα». Επίσης πολύ μου άρεσε «Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον».

 

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;

Το αγαπημένο μου μάθημα - όσο κι αν σας φανεί παράξενο - ήταν τα Αρχαία Ελληνικά. Είχαμε έναν εκπληκτικό καθηγητή, τον Μιχάλη Αναστασίου, που ήταν και εξάδελφος του Καζαντζάκη. Την ώρα του μαθήματος, έβρισκε καιρό και μας διάβαζε Ίψεν, με τον οποίο είχε μανία. Δίδασκε με τέτοιο τρόπο τα Αρχαία Ελληνικά που μας έκανε να αγαπήσουμε και το συντακτικό ακόμα.

 

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιχνίδι όταν ήσασταν μικρή;

Δεν ήμουν πολύ καλή στα αθλητικά. Παίζαμε πολύ με την αδελφή μου: φτιάχναμε ολόκληρες οικογένειες. Απέναντί μας ήταν ένα ψιλικατζίδικο και μας κρατούσε τα κουτάκια από τις κλωστές Μουλινέ, πάνω στα οποία ζωγραφίζαμε σπιτάκια, τα απλώναμε κάτω και κάναμε ολόκληρη πόλη. Με τα κραγιόνια και τα μολύβια φτιάχναμε οικογένειες: την κίτρινη, την κόκκινη, την πράσινη… Παίζαμε με τις ώρες αυτό το παιχνίδι. 

 

Κάνατε αταξίες όταν ήσασταν μικρή;

Όχι δεν έκανα, ήμουν φρόνιμο παιδί. Δεν έκανα αταξίες, αλλά ο πατέρας μου ήταν πολύ αυστηρός και γι’ αυτό με την αδελφή μου βρίσκαμε διάφορα κόλπα και ό, τι απαγορευμένο θέλαμε να κάνουμε, το να κάναμε κρυφά.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας φαγητό και ποιο σιχαίνεστε;

Γενικά δεν είμαι του φαγητού. Όπως δε μου αρέσει να μαγειρεύω, εξίσου αδιάφορο μου είναι και το τι θα φάω.  Η μεγάλη μου αδυναμία ήταν τα θαλασσινά, αλλά από τότε που έπαθα μια δηλητηρίαση, δεν τα ξαναέφαγα, και αυτό είναι το μόνο πράγμα που μου στοιχίζει. Μικροί στην Σάμο μαζεύαμε αχινούς, στύβαμε λεμόνι και τους τρώγαμε. Αυτό έχει μείνει στην μνήμη μου.

 

Πώς ήταν η μέρα σας σήμερα;

Εσείς ήρθατε το πρωί εδώ και δεν πρόλαβα να κάνω κάτι άλλο.

 

Τι θα γίνετε όταν μεγαλώσετε;

Θα γίνω μεγάλη!

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα και γιατί;

Τα αγαπημένα μου χρώματα είναι το τιρκουάζ, το θαλασσί και το πράσινο, μάλλον επειδή μου λένε ότι μου πάνε. Είναι και ένα απωθημένο, γιατί όταν ήμουν μικρή έντυναν εμένα στα ροζ και την αδελφή μου στα θαλασσιά και έπρεπε να φτάσω να γίνω 17 χρονών για να βάλω θαλασσί φουστάνι.

 

Τι είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να σας δώσει ποτέ κανείς;

Τη φιλία του.

 

Αν μπορούσατε να ήσασταν ο ήρωας ενός παιδικού βιβλίου ποιος θα ήταν αυτός;

Θα ήθελα να είμαι ο Νιλς Χολγκερσον και να ταξιδεύω πάνω σε μια αγριόχηνα.

 

Ποιο είναι το πιο μαγικό και περιπετειώδες μέρος που έχετε βρεθεί;

Σε πολλά περιπετειώδη μέρα. Μια φορά ταξίδεψα 5 νύχτες και 4 μέρες με τραίνα και διέσχισα την έρημο για να βρεθώ στην Τασκένδη.

 

Τι είναι η μαγεία;

Όχι με την έννοια του υπερφυσικού… Για μένα η μαγεία είναι κάτι όμορφο, ας είναι και συναίσθημα, ας είναι κάτι που βλέπεις: ένας πίνακας ζωγραφικής ή ένα ωραίο έργο.

 

Τι γίνεται μετά το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα»;

Δεν το βάζω και πολύ στα βιβλία μου, επειδή θέλω να υπάρχει και το καλό και το κακό μαζί, γιατί έτσι είναι η ζωή.

 

Ποιο είναι το τελευταίο όνειρο που θυμάστε;

Η κόρη μου λέει ότι τα όνειρά μου είναι σενάρια ολόκληρα. Αναλόγως τον τόπο όπου βρίσκομαι, επηρεάζονται και τα όνειρά μου, πχ. όταν πηγαίνω στις Βρυξέλλες όπου ζει η κόρη μου με τα εγγόνια μου, εκεί βλέπω ρετρό όνειρα, δηλαδή βλέπω τη ζωή μας στο Παρίσι και τα παιδιά μου μικρά. Πολύ συχνά στα όνειρά μου βλέπω την Μελίνα (Μερκούρη) - την οποία ευτυχώς δεν βλέπω ποτέ άρρωστη αλλά πολύ καλά - και κάνουμε ζωηρές συζητήσεις.