Αυτό το μήνα ο Μικρός Αναγνώστης  δημοσιεύει τα αποτελέσματα  του διαγωνισμού  ««Αν ήμουν εικονογράφος...» που διεξήχθη  στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (5-8 Μαΐου 2011) και στον οποίο πήραν μέρος οι επισκέπτες της Παιδικής Γωνιάς της έκθεσης, συνολικά πάνω από 250!
Παρουσιάζονται εδώ τα 10 ερωτηματολόγια με τις πιο πρωτότυπες απαντήσεις, καθώς και τα 10 ερωτηματολόγια με τα πιο πρωτότυπα σκίτσα-εξώφυλλα βιβλίων, που διακρίθηκαν χάρη στην πρωτοτυπία, τη φαντασία αλλά και το χιούμορ τους.

  • Για τις πιο πρωτότυπες απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο πατήστε εδώ.
  • Για τα πιο πρωτότυπα σκίτσα στο ερωτηματολόγιο πατήστε εδώ.

Οι νικητές θα βραβευτούν με βιβλία, προσφορά των εκδοτών παιδικού βιβλίου.
Συγχαρητήρια σε όλους τους εκκολαπτόμενους εικονογράφους!

Όσο για το διαγωνισμό «Γίνε Δημοσιογράφος» , με χαρά σας παρουσιάζουμε τα κείμενα που διακρίθηκαν.
Ευχαριστούμε τον κύριο Σταύρο Μονεμβασιώτη, δημοσιογράφο και δημιουργό της εφημερίδας www.kidpress.gr  για την επιλογή των νικητών και την προσφορά των βραβείων.

Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την ενότητα «Γράψε και κέρδισε» για να λάβετε μέρος στον επόμενο διαγωνισμό!

 
 

Γράψε ρεπορτάζ για ένα θέμα που σε ενδιαφέρει ακολουθώντας τους βασικούς δημοσιογραφικούς κανόνες όπως περιγράφονται στην ενότητα Εξερευνώντας ένα θέμα του Μικρού Αναγνώστη!

1 βραβείο: Ανθούλα Παλασίδου

 

Συνέντευξη από τον παππού Δημήτρη

Σίγουρα μια συνέντευξη είναι πάντα ενδιαφέρουσα και μας δίνει τη δυνατότητα να μάθουμε πράγματα που συνέβαιναν στο παρελθόν .Σπουδαίο παράδειγμα αποτελεί η συνέντευξη που μου παραχώρησε ο αγαπητός μου παππούς. Είναι μια συνέντευξη που περιλαμβάνει στοιχειά του παρελθόντος αλλά και βλέψεις μεγάλων ανθρώπων για το μέλλον!


-Παππού , πόσο χρονών είσαι και έχεις φύγει ποτέ από το χωριό;


-Είμαι 72 ετών και μόνο μια φορά άφησα το χωριό μου ,τα Κομνηνά όταν πήγα στην Φλώρινα για να υπηρετήσω την πατρίδα.


-Ποιες ήταν οι ασχολίες των ανθρώπων;


-Οι περισσότεροι άνθρωποι ασχολούνταν με τα καπνά. Γενικά το χωριό μας ήταν καπνοπαραγωγικό. Κάποιοι άλλοι  καλλιεργούσαν σιτάρια, λαχανικά, φρούτα, όσπρια και άλλα βιολογικά υλικά. Μάλιστα την δεκαετία του 1950 αναπτύχτηκε ιδιαίτερα η καλλιέργεια της φακής.


-Εσύ παππού τι δουλειά έκανες;


-Εγώ ήμουν από τους πιο εργατικούς του χωριού. Κατασκεύαζα μπουριά για τις σόμπες, αλετράκια, τα οποία ήταν πολύ χρήσιμα για τους γεωργούς. Τα ένωναν με τα γαϊδουράκια και εκείνα στο πέρασμα τους μάζευαν το σιτάρι. επίσης κατασκεύαζα φυτευτήρια με τα οποία οι άνθρωποι τρυπούσαν το έδαφος, έριχναν σπόρο και ύστερα σκέπαζαν την τρύπα με άμμο.


-Τι χαρακτηριστικό είχε κάθε σπίτι;


-Κάθε σπίτι είχε έναν μικρό κήπο όπου φύτευε φρούτα και λαχανικά. Είχαν κοτούλες , από τις οποίες έπαιρναν τα αυγά τους και στις μεγάλες γιορτές τις έσφαζαν και μαγείρευαν οι νοικοκυρές σούπες. Είχαν όμως και αγελάδες. έπαιρναν το γάλα τους, το οποίο ήταν πάντα φρέσκο και θρεπτικό.


-Υπάρχουν επαγγέλματα που υπήρχαν τότε αλλά σήμερα έχουν εξαφανιστεί;


-Ναι. Υπήρχε το επάγγελμα του ράφτη ο οποίος έραβε ρούχα για τους κατοίκους του χωριού. Υπήρχε και ο νερουλάς που περνούσε με το κάρο του από τις γειτονιές και μοίραζε τους κουβάδες με το νερό.


-Τι πιστεύεις πως δεν υπάρχει στο χωριό;


-Εγώ μεγάλος άνθρωπος είμαι, αυτά που θέλω τα έχει. ακούω όμως συνέχεια τους νέους να λένε πως το χωριό δεν έχει αρκετά πράγματα, όπως κέντρα ψυχαγωγίας και γι' αυτό φεύγουν από το χωριό. Γενικά το πρόβλημα της αστικοποίησης είναι μεγάλο.


-Παππού, σε ευχαριστώ που μου παραχώρησες αυτήν την συνέντευξη.

 

2ο βραβείο: Περικλής Πάλμος

 

Όταν ο άνθρωπος επεμβαίνει στη φύση

Στις 15 Απριλίου  ύστερα από δύο μέρες που έβρεχε ασταμάτητα σε ένα χωριό της λίμνης Πλαστήρα που λέγεται Πεζούλα, από το πολύ νερό έπεσε μισή πλαγιά. Πολύ μεγάλα δέντρα έπεσαν στο ποτάμι και άνοιξε η γη και κατάπιε το ιατρείο και τον δρόμο. Όλος ο κόσμος μαζεύτηκε να δει τη ζημιά. Για να φτιαχτεί ξανά θέλει πολλά λεφτά. Όσοι έχουν σπίτια σ’ εκείνη την πλαγιά δε μπορούν να πάνε. Μας στεναχωρεί όλους αυτή η καταστροφή όμως αμέσως σκέφτηκα πως δεν έπρεπε να χτίσουν οι άνθρωποι, ούτε σπίτια, ούτε ιατρείο, ούτε δρόμο πάνω στην πλαγιά. Δεν πρέπει να χτίζουμε μέσα στη φύση γιατί μας τιμωρεί.

3ο βραβείο: Σοφία Μαρία Κερεμιδή

Αδέσποτα...

Όλοι μας έχουμε δει ένα αδέσποτο. Σίγουρα στη γειτονιά μας ένα σκυλάκι που χρειάζεται φροντίδα τριγυρνά. Κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί! Σπάνια κάποιος άνθρωπος θα πάρει ένα κουτάβι που θα βρει στο δρόμο. Αλλά αντί να δίνει τροφή, νερό και φροντίδα σε ένα όμορφο ζώο......Το κακοποιεί. Αδέσποτα υπάρχουν χιλιάδες.......Αυτά τα ζώα πολλαπλασιάζονται και τα μωράκια τους υποφέρουν. Τώρα την άνοιξη κυκλοφορεί μια διάσημη σκυλίσια αρρώστια το «Καλαζάρ». Πολλά ζώα υποφέρουν από μια αρρώστια ή από τη δύσκολη ζωή τους στον δρόμο.
Λίγοι νοιάζονται για το αδέσποτο που περπατά στη γειτονιά τους....Αυτοί είναι υπόδειγμα συμπεριφοράς, ανθρωπιάς και φροντίδας.
Ο καθένας θα έχει τα οικονομικά του προβλήματα και είναι δύσκολο να αγοράσεις ένα σκυλάκι, να το ταΐζεις, να το φροντίζεις, να το πηγαίνεις στον κτηνίατρο.
Το μόνο που θα ήταν καλό να κάνεις είναι να πηγαίνεις λίγο φαγητό σε  ένα σκυλί.